உலக வர்த்தகத் தொடர்புகளுக்கு முக்கியத்துவம் வாய்ந்த ஹோர்மூஸ் ஜலசந்தி நெருக்கடி 2026

2026 பெப்ரவரி முதல் அக்டோபர் வரையிலான ஒரு ஆய்வு

ஹோர்மூஸ் ஜலசந்தி பாரசீக வளைகுடாவையும் ஓமான் வளைகுடாவையும் இணைக்கும் குறுகிய கடல்வழி. அதன் மிகக் குறுகிய பகுதி சுமார் 34 கி.மீ. அகலம் மட்டுமே. போருக்கு முன் உலகின் கடல்வழி எண்ணெய் வர்த்தகத்தில் சுமார் கால் பங்கும், திரவ இயற்கை எரிவாயுவில் (LNG) சுமார் 20 சதவீதமும் இந்த வழியாகவே சென்றன. இதில் பெரும்பகுதி சவுதி அரேபியா, ஐக்கிய அரபு அமீரகம், ஈராக், கத்தார் ஆகிய நாடுகளிலிருந்து வருகிறது; 2024 நிலவரப்படி இங்கிருந்து செல்லும் கச்சா எண்ணெயில் சுமார் 84 சதவீதம் ஆசிய சந்தைகளுக்குச் சென்றது.

இந்தக் கட்டுரை பிப்ரவரி 28 முதல் அக்டோபர் 21 வரையிலான நிகழ்வுகளை மாதம் மாதமாக ஆராய்கிறது. போரின் இயல்பு எப்படி மாறியது, அதனால் என்ன தாக்கங்கள் ஏற்பட்டன என்பதே இதன் மையம்.

முக்கியத் தெளிவு: இது ஒரு வார யுத்தம் அல்ல. இது எட்டு மாதங்களாக நீடிக்கும் நெருக்கடி. கடந்த சில வாரங்களில் கப்பல் தாக்குதல்கள் உச்சத்தை அடைந்ததால், அது தனிப் போர் போலத் தோன்றுகிறது.

பின்னணி புயலுக்கு முந்தைய நாட்கள்

2025-ல் நடந்த 12 நாள் வான்வழி மோதலும், ஜெனீவாவில் தோல்வியடைந்த அணுசக்திப் பேச்சுவார்த்தைகளும் பதட்டத்தை அதிகரித்திருந்தன. பெப்ரவரி 15 முதல் 20 வரை ஈரான் தனது எண்ணெய் ஏற்றுமதியை வழக்கத்தைவிட மூன்று மடங்காக்கி, சேமிப்பைக் குறைத்தது. அதாவது தடங்கலை எதிர்பார்த்து முன்கூட்டியே தயாரானது. சவுதி அரேபியாவும் இதேபோல் முயன்றது. ஜலசந்தியில் போர்க்கால காப்பீட்டுக் கட்டணம் கப்பல் மதிப்பில் 0.125 சதவீதத்திலிருந்து 0.2 முதல் 0.4 சதவீதம் வரை உயர்ந்தது.

தாக்குதலுக்கு முன்பு அமெரிக்கக் கூட்டுப் படைத் தலைவர்கள் (Joint Chiefs), தாக்குதல் நடந்தால் ஈரான் ஜலசந்தியை மூடக்கூடும் என்று ஜனாதிபதி ட்ரம்புக்கு எச்சரித்ததாக அறிக்கைகள் கூறுகின்றன. ஈரான் மூடுவதற்குப் பதிலாகச் சரணடையும் என்றும், மூடினால் அமெரிக்க ராணுவம் மீண்டும் திறந்துவிடும் என்றும் அவர் கருதியதாகவும் அதே அறிக்கைகள் சொல்கின்றன. அந்த மதிப்பீடு பின்னர் பொய்த்தது.

பெப்ரவரி 28: போர் தொடங்கியது

பெப்ரவரி 28 அன்று அமெரிக்காவும் இஸ்ரேலும் “ஆபரேஷன் எபிக் ஃப்யூரி” என்ற பெயரில் ஈரான் மீது ஒருங்கிணைந்த வான்வழித் தாக்குதல்களைத் தொடங்கின. ராணுவத் தளங்கள், அணுசக்தி நிலையங்கள், தலைமை ஆகியவை குறிவைக்கப்பட்டன. உச்சத் தலைவர் அலி கமேனி கொல்லப்பட்டார். பதிலடியாக ஈரான் இஸ்ரேலிய நகரங்கள் மீதும், ஐக்கிய அரபு அமீரகம், கத்தார், பஹ்ரைனில் உள்ள அமெரிக்கத் தளங்கள் மீதும் ஏவுகணைகளை ஏவியது. லெபனானில் ஹிஸ்புல்லாவும் மோதலில் இணைந்தது. ஹூதிகள், செங்கடலில் வணிகக் கப்பல்கள் மீதான தாக்குதல்களை மீண்டும் தொடங்குவதாக அறிவித்தனர்.

சில மணி நேரங்களுக்குள் IRGC (புரட்சிகரக் காவல் படை) VHF வானொலி மூலம் கப்பல்களுக்கு எச்சரிக்கை அனுப்பி, எந்தக் கப்பலும் கடக்க அனுமதிக்கப்படாது என்று தெரிவித்தது. அன்றிரவு ஜலசந்தியில் வெளிச்செல்லும் போக்குவரத்து இன்னும் அதிகமாக இருந்தது. குறைந்தது மூன்று டேங்கர்கள் தாக்கப்பட்டன.

மார்ச்: முழு முடக்கமும் எண்ணெய் அதிர்ச்சியும்

கடலில் என்ன நடந்தது

மார்ச் 1 அன்று “ஸ்கைலைட்” டேங்கர் தாக்கப்பட்டு இரண்டு இந்தியப் பணியாளர்கள் உயிரிழந்தனர்; “MKD Vyom” என்ற டேங்கரை ட்ரோன் படகு தாக்கியது. மார்ச் 2 அன்று IRGC அதிகாரி ஒருவர் ஜலசந்தி மூடப்பட்டதை அதிகாரபூர்வமாக உறுதிப்படுத்தினார். அன்று நள்ளிரவுக்குப் பின் எந்த டேங்கரும் தன் அடையாள சிக்னலை ஒளிபரப்பவில்லை; அதாவது போக்குவரத்து கிட்டத்தட்ட நின்றுபோனது. மார்ச் 4 அன்று தாங்கள் ஜலசந்தியின் முழுக் கட்டுப்பாட்டைப் பெற்றதாக IRGC கூறியது.

அதே நாள் குவைத்தில், ஜலசந்தியிலிருந்து 800 கி.மீ.க்கு மேல் தொலைவில், “சொனாங்கோல் நமிபே” டேங்கர் கடல் ட்ரோனால் தாக்கப்பட்டு எண்ணெய்க் கசிவு ஏற்பட்டது. இது மோதல் ஜலசந்தியைத் தாண்டி விரிவடைந்ததன் முதல் பெரிய அறிகுறி. மார்ச் 6 அன்று ஒரு இழுவைப் படகு ஏவுகணைகளால் தாக்கப்பட்டு மூழ்கியது. மார்ச் 10 அன்று ஈரான் கடல் கண்ணிவெடிகளைப் பதிக்கத் தொடங்கியதாக அமெரிக்க உளவுத் தகவல்கள் கூறின; 16 கண்ணிவெடி படகுகளை அழித்ததாக அமெரிக்க ராணுவம் அறிவித்தது. மார்ச் 11 அன்று தாக்குதல்களின் பெரிய அலை வந்தது; தாய்லாந்துக் கொடியுடைய “மயூரி நாரி” கப்பலில் மூன்று பணியாளர்கள் உயிரிழந்தனர்.

முற்றாக மூடப்பட்டதாகச் சொல்லப்பட்டாலும் ஈரான் “தேர்ந்தெடுத்த அனுமதி” முறையைக் கடைப்பிடித்தது. சீனாவுக்குச் சொந்தமானவை என்று அடையாளம் காட்டிய கப்பல்கள் கடந்தன. மார்ச் 26 அன்று வெளியுறவு அமைச்சர் அப்பாஸ் அராக்சி, சீனா, ரஷ்யா, இந்தியா, ஈராக், பாகிஸ்தான் நாடுகளின் கப்பல்களுக்கு அனுமதி என அறிவித்தார்; மலேசியா, தாய்லாந்து, துருக்கி கப்பல்களுக்கும் தனித்தனி அனுமதிகள் கிடைத்தன. ஈரானின் சொந்த வழித்தடம் வழியாகச் செல்ல ஒரு கப்பல் 20 லட்சம் டாலர் செலுத்தியதாகவும், கட்டணங்கள் சீன யுவானில் வசூலிக்கப்பட்டதாகவும் Lloyd’s List தகவல்கள் கூறுகின்றன. மார்ச் 27 அன்று ஐ.நா. கோரிக்கையை ஏற்று, மனிதாபிமான மற்றும் உரக் கப்பல்களுக்கு ஈரான் அனுமதி அளித்தது. அதே நாள் அமெரிக்கா, இஸ்ரேல், அவற்றின் கூட்டாளிகளின் துறைமுகங்களுக்குச் செல்லும் அல்லது அங்கிருந்து வரும் எல்லாக் கப்பல்களுக்கும் ஜலசந்தி மூடப்பட்டதாக IRGC அறிவித்தது. மார்ச் 26 அன்று ஈரான் கடற்படைத் தளபதி அலிரேசா தங்சிரி விமானத் தாக்குதலில் கொல்லப்பட்டதாக இஸ்ரேல் கூறியது.

பொருளாதார அதிர்ச்சி

• மார்ச் 5 முதல் முக்கிய கப்பல் காப்பீடுகள் (P&I) விலக்கப்பட்டன. ஜலசந்தி சட்டப்படி திறந்திருந்தாலும் நடைமுறையில் மூடப்பட்டது.
• கத்தார் எரிசக்தி நிறுவனம் மார்ச் 2 அன்று எரிவாயு உற்பத்தியை நிறுத்தி, மார்ச் 4 அன்று “போர்ஸ் மஜூர்” அறிவித்தது. குவைத் (மார்ச் 7), பஹ்ரைன், ஈராக் (மார்ச் 17) அதைத் தொடர்ந்தன.
• மார்ச் 8 அன்று பிரெண்ட் கச்சா எண்ணெய் விலை நான்கு ஆண்டுகளில் முதல்முறையாக 100 டாலரைத் தாண்டி, உச்சமாக 126 டாலரை எட்டியது. மார்ச் 19 அன்று துபாய் கச்சா விலை 166 டாலரில் பதிவுச் சாதனை படைத்தது. வரலாற்றிலேயே மிகப்பெரிய மாதாந்திர விலை உயர்வு மார்ச்சில் பதிவானது.
• தெற்கு ஈராக்கின் மூன்று பெரிய எண்ணெய் வயல்களின் உற்பத்தி மார்ச் 8 அன்று 70% குறைந்தது (நாளுக்கு 43 லட்சத்திலிருந்து 13 லட்சம் பீப்பாய்). மார்ச் 13 அன்று சவுதி அரேபியா உற்பத்தியை 20% குறைத்தது. மார்ச் 15க்குள் வளைகுடா ஏற்றுமதி நாளுக்கு சுமார் 2.5 கோடி பீப்பாயிலிருந்து சுமார் 1 கோடியாகச் சரிந்தது.
• மார்ச் 11 அன்று சர்வதேச எரிசக்தி முகமையின் 32 உறுப்பு நாடுகளும் ஒருமனதாக 40 கோடி பீப்பாய் அவசரக் கையிருப்பை வெளியிட ஒப்புக்கொண்டன. இது உலகின் சுமார் நான்கு நாள் நுகர்வுக்குச் சமம்.

ராஜதந்திரம்

மார்ச் 15 அன்று ட்ரம்ப், ஜலசந்தியைத் திறக்க நேட்டோ நாடுகளும் சீனாவும் உதவ வேண்டும் என்று கோரினார்; பல நாடுகள் ராணுவ ஈடுபாட்டை மறுத்தன. மார்ச் 19 அன்று பிரான்ஸ், ஜெர்மனி, இத்தாலி, நெதர்லாந்து, பிரிட்டன், ஜப்பான் ஆகியவை ஜலசந்தியைத் திறக்கும் முயற்சிகளில் பங்கேற்கத் தயார் என்று கூட்டு அறிக்கை வெளியிட்டன. ஆனால் ஐரோப்பிய ஒன்றியத் தலைவர்களின் கூட்டத்தில் ஒருமித்த முடிவு எட்டப்படவில்லை. மார்ச் 22 அன்று ஈரான் 48 மணி நேரத்தில் ஜலசந்தியைத் திறக்காவிட்டால் அதன் மின் நிலையங்களை அழிப்பதாக ட்ரம்ப் மிரட்டினார்; மறுநாள் “ஆக்கபூர்வமான உரையாடல்” எனக் கூறி அதைத் தள்ளிவைத்தார். ஈரான் பேச்சுவார்த்தைகளையே மறுத்தது.

ஏப்ரல்: போர்நிறுத்தம், தோல்வி, “இரட்டை முற்றுகை”

ஏப்ரல் 4 அன்று ட்ரம்ப் மீண்டும் 48 மணி நேர இறுதி எச்சரிக்கை விடுத்து, பின்னர் அதை ஏப்ரல் 7 வரை நீட்டித்தார். ஏப்ரல் 7 அன்று ஜலசந்தியின் பாதுகாப்பை உறுதி செய்யக் கோரி பஹ்ரைன் ஐ.நா. பாதுகாப்பு சபையில் கொண்டுவந்த தீர்மானத்தை ரஷ்யாவும் சீனாவும் வீட்டோ செய்தன; அது ஈரானுக்கு எதிரான சார்புடையது என்பது அவற்றின் வாதம்.

ஏப்ரல் 8 அன்று தற்காலிகப் போர்நிறுத்தம் எட்டப்பட்டது; அதில் ஜலசந்தி மீண்டும் திறக்கப்படுவதும் அடங்கியிருந்தது. ஆனால் ஏப்ரல் 9 அன்று அது நடைமுறைக்கு வந்ததற்கான அறிகுறி இல்லை என்று செய்திகள் கூறின. ADNOC தலைமை நிர்வாகி சுல்தான் அல் ஜாபர், ஈரான் போக்குவரத்தைக் கட்டுப்படுத்துவதால் ஜலசந்தி திறக்கவில்லை என்றும், 230 எண்ணெய் ஏற்றிய டேங்கர்கள் வளைகுடாவுக்குள் காத்திருப்பதாகவும் தெரிவித்தார்.

ஏப்ரல் 11 அன்று அமெரிக்கக் கடற்படை கண்ணிவெடி அகற்றும் நடவடிக்கையைத் தொடங்கியது; போர் தொடங்கிய பிறகு முதல்முறையாக அமெரிக்க நாசகாரிக் கப்பல்கள் ஜலசந்திக்குள் நுழைந்தன. ஏப்ரல் 12 அன்று இஸ்லாமாபாத் பேச்சுவார்த்தைகள் தோல்வியடைந்ததாகத் துணை ஜனாதிபதி ஜே.டி. வான்ஸ் அறிவித்தார். மறுநாள் (ஏப்ரல் 13) அமெரிக்கா ஈரானியத் துறைமுகங்கள் மீது கடல் முற்றுகையைத் தொடங்கியது. இதனால் அமெரிக்கா ஈரானையும், ஈரான் வளைகுடாவையும் முற்றுகையிடும் “இரட்டை முற்றுகை” உருவானது. அமெரிக்க முற்றுகை ஈரானியத் துறைமுகங்களுக்கு மட்டுமே; ஈரான் அல்லாத துறைமுகங்களுக்கான போக்குவரத்தைத் தடுக்காது என்றும் CENTCOM விளக்கியது.

ஏப்ரல் 17 அன்று லெபனான் போர்நிறுத்தத்தைக் காரணம் காட்டி ஜலசந்தி அனைத்துக் கப்பல்களுக்கும் திறந்ததாக அராக்சி அறிவித்தார்; எண்ணெய் விலை கடுமையாகச் சரிந்தது. ஆனால் அமெரிக்க முற்றுகை நீடித்ததால் ஏப்ரல் 18 அன்று ஈரான் மீண்டும் மூடியது. இடைப்பட்ட சிறு இடைவெளியில் ஆறு பயணிகள் கப்பல்கள் வெளியேறின; ஆனால் அன்றே இந்தியக் கொடியுடைய இரண்டு கப்பல்கள் துப்பாக்கிச் சூட்டுக்கு உள்ளாயின. ஏப்ரல் 22 அன்று ஈரானிய துப்பாக்கிப் படகுகள் ஏற்கெனவே அனுமதி அளித்திருந்த “எபமினோண்டாஸ்” கப்பலைத் தாக்கி, அதையும் “MSC பிரான்செஸ்கா” கப்பலையும் கைப்பற்றின.

அமெரிக்கத் தரப்பிலும் முற்றுகை தீவிரமானது. ஏப்ரல் 19 முதல் ஈரானுடன் தொடர்புடைய பல கப்பல்கள் இந்தியப் பெருங்கடல், மலேசியக் கடல் உட்பட பல இடங்களில் மறிக்கப்பட்டுக் கைப்பற்றப்பட்டன. ஏப்ரல் 21 அன்று சர்வதேசக் கடல்சார் அமைப்பு (IMO) சுமார் 20,000 மாலுமிகளும் 2,000 கப்பல்களும் வளைகுடாவில் சிக்கியிருப்பதாகத் தெரிவித்தது. ஏப்ரல் 22–23 அன்று பிரிட்டன் 50 நாடுகளின் மாநாட்டை நடத்தியது. ஏப்ரல் 23 அன்று கண்ணிவெடி பதிக்கும் ஈரானியப் படகுகளை அழிக்க ட்ரம்ப் கடற்படைக்கு உத்தரவிட்டார்.

மே: “திட்ட சுதந்திரம்”, ஈரானின் அதிகார அமைப்பு

மே 3–5 தேதிகளில் தாக்குதல்கள் மீண்டும் தீவிரமடைந்தன. அபுதாபி தேசிய எண்ணெய் நிறுவனத்தின் (ADNOC) “பராக்கா” டேங்கர் ட்ரோன்களால் தாக்கப்பட்டது; தென் கொரிய நிறுவனம் HMM-ன் “HMM நாமு” கப்பல் வெடிப்பில் தீப்பற்றியது; பிரெஞ்சு CMA CGM-ன் ஒரு கொள்கலன் கப்பல் வீசுகணையால் தாக்கப்பட்டு எட்டு ஊழியர்கள் காயமடைந்தனர். மே 4 அன்று ட்ரம்ப் “ஆபரேஷன் ப்ராஜெக்ட் ஃப்ரீடம்” என்ற பெயரில் வளைகுடாவிலிருந்து வணிகக் கப்பல்களை அமெரிக்கக் கடற்படைப் பாதுகாப்புடன் வெளியேற்றும் நடவடிக்கையைத் தொடங்கினார். இது போர்நிறுத்த மீறல் என ஈரான் எச்சரித்தது. இரண்டே நாட்களில், மே 6 அன்று, ஒப்பந்தம் நோக்கி “பெரும் முன்னேற்றம்” இருப்பதாகக் கூறி அவர் அதை நிறுத்தி வைத்தார்.

மே 5 அன்று ஈரான் “பாரசீக வளைகுடா ஜலசந்தி ஆணையம்” (Persian Gulf Strait Authority) என்ற அமைப்பை உருவாக்கியது. இது கப்பல் போக்குவரத்துக்கு அனுமதி வழங்கும் அரசு அமைப்பு. இதுவே போரின் இயல்பு மாறத் தொடங்கிய முக்கியத் திருப்பம்: வெறும் தடுப்பிலிருந்து “அனுமதி–கட்டண” முறையாக்கத்துக்கு. மே 12 அன்று IRGC கடற்படை, ஜலசந்தி என்பது இனி ஹோர்மூஸ் மற்றும் ஹெங்காம் தீவுகளைச் சுற்றிய குறுகிய வழி அல்ல என்றும், ஜாஸ்க் துறைமுகம் முதல் சிரிக் தீவு வரை நீளும் “பரந்த செயல்பாட்டுப் பகுதி” என்றும் மறுவரையறை செய்தது.

மே 7 அன்று சீன உரிமையுள்ள ஒரு இரசாயன டேங்கர் (JV Innovation) தாக்கப்பட்டது குறித்து Caixin செய்தி வெளியிட்டது; சீனக் கப்பல் குறிவைக்கப்பட்டது இதுவே முதல் முறை. மே 8 அன்று ஈரான் “Ocean Koi” டேங்கரைக் கைப்பற்றியது; மே 13 அன்று கால்நடைகளை ஏற்றிச் சென்ற இந்தியக் கொடியுடைய “Haji Ali” கப்பல் தாக்கப்பட்டு மூழ்கியது (14 பணியாளர்களை ஓமான் கடலோரக் காவல்படை மீட்டது). மே 11 அன்று சவுதி அராம்கோ தலைவர் அமின் நாசர், 600-க்கு மேற்பட்ட கப்பல்கள் வளைகுடாவுக்குள் சிக்கியுள்ளதாகவும், மேலும் 240 கப்பல்கள் வெளிப்பக்கம் காத்திருப்பதாகவும் தெரிவித்தார்.

மே 28 அன்று ஈரானும் ஓமானும் ஜலசந்தி மேற்பார்வையைப் பகிரக்கூடும் என்ற தகவல்களை ட்ரம்ப் நிராகரித்தார்; ஓமான் கட்டுப்பாட்டை மீறினால் கடும் விளைவுகள் ஏற்படும் என எச்சரித்தார். கட்டண முறைக்கு ஓமான் உதவினால் தடைகள் விதிக்கப்படும் என்று நிதியமைச்சர் பெசன்ட் கூறினார். ஈரான் இதை “மிரட்டல்” என்று கண்டித்தது. அமெரிக்க முற்றுகை ஏப்ரல் 13 முதல் மே 29 வரை நீடித்ததாகத் தொகுப்புகள் கூறுகின்றன.

மே மாதத்தின் பொருளாதார அறிகுறி: மே முதல் வாரத்திற்குள் ஐரோப்பிய ஒன்றிய நாடுகள் எரிபொருள் இறக்குமதிக்காக கூடுதலாக 3,000 கோடி யூரோவுக்கு மேல் செலவிட்டதாக ஆணையர் டான் யார்கென்சன் தெரிவித்தார்; ஆனால் கிடைத்த எரிசக்தியின் அளவு அதிகரிக்கவில்லை. ஏப்ரல் இறுதியில் ஆணையத் தலைவர் வான் டெர் லேயன் இந்தப் போரால் ஒன்றியத்துக்கு நாளொன்றுக்கு சுமார் 50 கோடி யூரோ இழப்பு என மதிப்பிட்டார். நியூயார்க் டைம்ஸ் பகுப்பாய்வின்படி, போர் தொடங்கியது முதல் மே 8 வரை மிகப்பெரிய பயனாளிகள் அமெரிக்கா (எரிபொருள் ஏற்றுமதி வருவாய் சுமார் 5,000 கோடி டாலர் உயர்வு) மற்றும் ரஷ்யா (1,500 கோடி டாலருக்கு மேல்).

ஜூன்: புரிந்துணர்வு ஒப்பந்தம் மற்றும் மீண்டும் மூடல்

முற்றுகையின்போது அமெரிக்கா ஈரானுடன் தொடர்புடைய கப்பல்களைத் தடுத்தது. மே 30 முதல் ஜூன் 10 வரை ஓமான் வளைகுடாவில் “Lian Star”, “Marivex”, “Settebello”, “Jalveer” ஆகிய கப்பல்கள் அமெரிக்க விமானங்களால் முடக்கப்பட்டன. இவற்றில் “Settebello” தாக்குதலில் மூன்று இந்திய மாலுமிகள் உயிரிழந்தனர். இதற்குப் பதிலடியாகவே ஜூன் 1 அன்று ஈராக்கின் உம் காஸ்ர் துறைமுகத்தில் “MSC Sariska V” கப்பலைத் தாக்கியதாக IRGC கூறியது.

ஜூன் 17 அன்று ட்ரம்பும் ஈரான் ஜனாதிபதி மசூத் பெசெஷ்கியானும் இஸ்லாமாபாத் புரிந்துணர்வு ஒப்பந்தத்தில்கையெழுத்திட்டனர். போரையும் இரு தரப்பு முற்றுகைகளையும் முடிப்பதே இதன் நோக்கம். ஜூன் 18 அன்று மத்தியஸ்தர் பாகிஸ்தான், ஈரான் ஜலசந்தியை உடனடியாகத் திறக்கும் என்றும் அமெரிக்க முற்றுகை நீங்கும் என்றும் அறிவித்தது. ஜூன் 19 அன்று இஸ்ரேல்–ஹிஸ்புல்லா போர்நிறுத்தத்தையும் ட்ரம்ப் அறிவித்தார். ஆனால் தெற்கு லெபனானில் இஸ்ரேலிய தாக்குதல்கள் தொடர்ந்ததால், ஜூன் 20 அன்று ஈரான் ஜலசந்தியை மீண்டும் மூடியதாகக் கூறியது; இஸ்ரேலிய நடவடிக்கை ஒப்பந்த மீறல் என்ற ஈரானின் கூற்றை அமெரிக்க இராணுவம் மறுத்தது.

ஜூன் 25 அன்று சிங்கப்பூர்க் கொடியுடைய “Ever Lovely” கப்பல் ஓமான் கடற்கரைக்கு அருகே தாக்கப்பட்டதால், 11,000 மாலுமிகளை வெளியேற்றும் IMO திட்டம் இடைநிறுத்தப்பட்டது. ஜூன் 26 அன்று CENTCOM பதிலடியாக கேஷ்ம் தீவு உட்பட ஈரானின் தென் கடற்கரையில் ஏவுகணை, ட்ரோன் மற்றும் ரேடார் தளங்களைத் தாக்கியது. ஜூன் 27 அன்று அமெரிக்கக் கடற்படை மேற்பார்வையிலான கூட்டுக் கடல்சார் தகவல் மையம் (JMIC) ஓமான் பக்கம் ஒரு அகலப்படுத்தப்பட்ட வழியை அறிவித்தது; இது ஈரானின் கட்டுப்பாட்டுக்கு நேரடிச் சவால். அதே நாள் “Kiku” டேங்கர் ட்ரோனால் தாக்கப்பட்டது; அமெரிக்கா மீண்டும் தாக்குதல்களை நடத்தியது. ஜூன் மாதமே ஓமான், கப்பல் நிறுவனங்கள் சேவைக் கட்டணம் செலுத்தும் திட்டத்தை முன்மொழிந்ததாக நியூயார்க் டைம்ஸ் தெரிவித்தது.

ஜூலை: ஒப்பந்தம் உடைகிறது

ஜூலை 1 அன்று பிரெண்ட் கச்சா எண்ணெய் விலை சுமார் 71.57 டாலராகக் குறைந்தது (மார்ச் 31 உச்ச முடிவு 118.35 டாலரிலிருந்து). அதாவது ஒப்பந்தம் மீதான நம்பிக்கையைச் சந்தை விலையில் காட்டியது. ஆனால் ஜூலை 6–7 தேதிகளில் கத்தாரின் LNG டேங்கர் “Al Rekayyat” மற்றும் சவுதியின் “Wedyan” தாக்கப்பட்டன; கத்தார் ஈரானைக் குற்றம் சாட்டியது. இதையடுத்து ஒப்பந்தத்தின் கீழ் நீக்கப்பட்டிருந்த ஈரானிய எண்ணெய் ஏற்றுமதித் தடைகளை அமெரிக்க நிதித்துறை மீண்டும் விதித்தது. ஜூலை 8 அன்று தற்காலிக போர்நிறுத்தம் முறிந்தது.

ஜூலை 12 அன்று IRGC ஜலசந்தி மூடப்பட்டதாக அறிவித்தது; “GFS Galaxy” கப்பல் தாக்கப்பட்டு ஒரு இந்தியப் பணியாளர் உயிரிழந்தார். அமெரிக்கா கேஷ்ம், ஜாஸ்க் உள்ளிட்ட இடங்களில் ஏவுகணை, வான்பாதுகாப்பு மற்றும் வேகப் படகுத் தளங்களைத் தாக்கியது. ஜூலை 14 அன்று மூன்று டேங்கர்கள் தாக்கப்பட்டன (“Stolt Magnesium”, “Mombasa B”, “Al Bahyah”); “தடைசெய்யப்பட்ட, கண்ணிவெடி பதிக்கப்பட்ட வழியில்” சென்றதால் தாக்கியதாக IRGC பொறுப்பேற்றது. அதே காலத்தில் அமெரிக்க முற்றுகை மீண்டும் அமலுக்கு வந்தது. ஜூலை 15 முதல் 24 வரை அமெரிக்கா ஹெல்ஃபயர் ஏவுகணைகளால் மேலும் டேங்கர்களை முடக்கியது.

ஜூலை 20 அன்று கிரேக்க டேங்கர்கள் “Kavomaleas”, “Acheloos” மற்றும் குவைத் டேங்கர் “Kaifan” தாக்கப்பட்டன; “Kavomaleas” ஈரானிய நீருக்கு இழுத்துச் செல்லப்பட்டதாகக் கூறப்படுகிறது. ஜூலை 31 அன்று கத்தார் LNG ஏற்றிய “Gaslog Shanghai” முடக்கப்பட்டது. ஜூலை 23 அன்று பிரெண்ட் மீண்டும் சுமார் 100.69 டாலரைத் தொட்டது.

ஜூலை மாதத்தின் முக்கியக் கற்றல்: ஒப்பந்தம் கையெழுத்தானபோதும் மூன்று விஷயங்கள் தீர்க்கப்படவில்லை: யார் கப்பல்களுக்கு “அனுமதி” அளிப்பது (ஈரானின் ஆணையமா, சர்வதேச விதிகளா), அமெரிக்க முற்றுகை நிறுத்தத்துக்கான காலக்கெடு, லெபனான் முன்னணியின் தொடர்பு. ஒரு முன்னணியில் நடந்த நிகழ்வு (லெபனான்) ஜலசந்தியின் நிலையையே மாற்றியது என்பது இந்த நெருக்கடியின் முக்கிய இணைப்பு.

ஆகஸ்ட்: தேய்மானப் போர்

ஆகஸ்ட் 3 அன்று கிரேக்க உரிமையுள்ள “Minoan Pioneer” கப்பலின் எஞ்சின் அறை தாக்கப்பட்டு மின்தடை ஏற்பட்டது; ஒரு பொறியாளர் காணாமல் போனார். அந்தக் கப்பலிலிருந்து கசிந்த எண்ணெய்ப் படலம் 10 கி.மீ.க்கு மேல் பரவி, ஆகஸ்ட் 10-க்குள் கேஷ்ம் தீவை அடைந்தது. இது போரின் சூழலியல் விலையின் தெளிவான எடுத்துக்காட்டு. ஆகஸ்ட் தொடக்கத்தில் ட்ரம்ப் ஜலசந்தி மீது தனக்கு “முழுக் கட்டுப்பாடு” இருப்பதாகக் கூறினார்; ஈரான் அதை மறுத்து, தனது நிபந்தனைகளை அமெரிக்கா ஏற்றால் மட்டுமே ஜலசந்தி அணுகக்கூடியதாகும் என்றது.

ஆகஸ்ட் 8 முதல் 14 வரை ADNOC-க்குச் சொந்தமான பல டேங்கர்கள் ஏவுகணை, ட்ரோன்களால் தாக்கப்பட்டன; ஐக்கிய அரபு அமீரகம் ஈரானைக் குற்றம் சாட்டியது. ஆகஸ்ட் 12 அன்று அமெரிக்க MH-60 ஹெலிகாப்டர் ஒரு பனாமாக் கப்பலை ஹெல்ஃபயர் ஏவுகணைகளால் தாக்கியது (ஈரானிய முற்றுகையை மீறியதாகக் கூறி); அதே நேரத்தில் ஹூதிகள் பாப் அல்-மந்தப் நீரிணையில் சவுதிக் கப்பலைத் தாக்கினர். ஆகஸ்ட் 18 அன்று “Minoan Dignity” தாக்கப்பட்டு தலைமைப் பொறியாளர் உயிரிழந்தார்; ஹெலிகாப்டர் மீட்பு முயற்சிகள் தோல்வியடைந்து ஓமான் கடலோரக் காவல்படை உதவியது.

ஆகஸ்ட் 25 அன்று, அமெரிக்கக் கடற்படை ஜலசந்தியின் போக்குவரத்துப் பிரிப்புத் திட்ட (Traffic Separation Scheme) வழியில் கண்ணிவெடிகளை அகற்றியதாக அமெரிக்க அதிகாரிகள் உறுதிப்படுத்தினர்; நீருக்கடியிலான ட்ரோன்கள் 100-க்கு மேற்பட்ட சந்தேகக் கண்ணிவெடிகளைக் கண்டறிந்தன, அவற்றைத் தனியார் ஒப்பந்ததாரர்கள் கையாண்டனர். அதே நாளில் ஒரு கடல்சார் அமைப்பு, ஆறு மாதப் போரில் 68 சம்பவங்களில் 20 பேர் உயிரிழந்ததாகத் தெரிவித்தது. ஆகஸ்ட் 30 அன்று ஈரான் கண்ணிவெடி பதிக்க ஏவுகணைகளை நிறுத்தியதாகக் கூறி அமெரிக்கா லாராக் தீவு இராணுவ நிலைகளைத் தாக்கியது; பதிலடியாக IRGC ஜோர்டானிலுள்ள அமெரிக்கத் தளங்களைத் தாக்கியது. ஆகஸ்ட் 31 அன்று “தடைசெய்யப்பட்ட தெற்கு வழியில்” ஒரு பெரிய டேங்கர் இரண்டு கண்ணிவெடிகளில் மோதி முடங்கியதாக IRGC கூறியது.

செப்டம்பர்: நேரடி மோதலின் விளிம்பு

செப்டம்பர் 5 அன்று மோதல் புதிய கட்டத்தை எட்டியது. அமெரிக்கா கார்க் தீவு அருகே ஒரு டேங்கர் உட்பட மூன்று ஈரானியக் கப்பல்களைத் தாக்கியது; ஈரான் ஒரு அமெரிக்க விமானந்தாங்கிக் கப்பலையும் ஒரு நாசகாரியையும் பாலிஸ்டிக் ஏவுகணைகளால் குறிவைத்ததாகக் கூறப்பட்டது; “அனுமதியற்ற வழியில்” சென்ற மூன்று டேங்கர்களைத் தாக்கியதாகவும் ஈரான் அறிவித்தது. அதே நாள் ஈரான் உயர் தேசியப் பாதுகாப்புச் சபையின் தலைவர் மொஹ்சென் ரெஸாயீ, அமெரிக்க முற்றுகைக் கோட்டிலிருந்து ஏற்றுமதித் துறைமுகங்கள் வரை ஒரு “தடைசெய்யப்பட்ட மண்டலம்” உருவாக்கப்படும் என்று அறிவித்தார். இதே காலகட்டத்தில் நாளொன்றுக்குக் கடக்கும் சரக்குக் கப்பல்கள் சுமார் 10-ஆகக் குறைந்தன.

Kpler தரவின்படி, ஜூலை 6 முதல் செப்டம்பர் தொடக்கம் வரை ஜலசந்தியில் 27 ஏவுகணைத் தாக்குதல்கள் நடந்தன; செப்டம்பர் தொடக்கத்திலிருந்து பெரிய கப்பல்கள் எதுவும் கடக்கவில்லை என்றும் அது தெரிவித்தது. செப்டம்பர் 9 அன்று “Hercules Star” டேங்கர் துபாய் அருகே தாக்கப்பட்டு ஒருவர் உயிரிழந்தார், ஒருவர் காணாமல் போனார். செப்டம்பர் 13 அன்று “El Gaia” டேங்கர் தாக்கப்பட்டது: அது கண்ணிவெடியில் மோதியதாக IRGC கூறியது, ஈரானிய ட்ரோன் தாக்கியதாக அமெரிக்கா கூறியது; இரண்டு பணியாளர்கள் காணவில்லை. இந்த முரண்பாடு, சம்பவங்களின் காரணம் பற்றி இரு தரப்பும் வெவ்வேறு கதைகளைச் சொல்லும் போக்கின் உதாரணம்.

அக்டோபர்: மிக மோசமான அலை

Kpler கணக்குப்படி செப்டம்பர் 28 முதல் அக்டோபர் 4 வரை 10 டேங்கர்கள் தாக்கப்பட்டன; அக்டோபர் 5 அன்று மேலும் ஒன்று. இது போர் தொடங்கியதிலிருந்து மிக மோசமான தாக்குதல் அலை என Al Jazeera குறிப்பிட்டது. அக்டோபர் 1 அன்று குவைத் VLCC “Mersin Prosperity” ஓமான் கடற்கரைக்கு அருகே தாக்கப்பட்டு தீப்பிடித்தது. IMO கணக்குப்படி அக்டோபர் 1 முதல் அக்டோபர் 6 வரை ஒன்பது கப்பல்கள் தாக்கப்பட்டன; அக்டோபர் 7 அன்று கத்தார் அருகே மேலும் ஒரு தாக்குதல் நடந்தது, இது செப்டம்பர் 9-க்குப் பிறகு ஹோர்மூஸ் பகுதிக்கு வெளியே நடந்த முதல் தாக்குதல். USNI News ஒரு வாரத்தில் 12 தாக்குதல்கள் நடந்ததாகவும், இது போர் தொடங்கியதிலிருந்து அதிகபட்ச வாரத் தொகை என்றும் தெரிவித்தது. அக்டோபர் 11 அன்று ஒரே நாளில் ஆறு கப்பல்கள் தாக்கப்பட்டன.

UKMTO பதிவின்படி அக்டோபர் 6 முதல் 14 வரை 15 தாக்குதல்கள் நடந்தன; அவற்றில் 11 கடைசி நான்கு நாட்களில். அக்டோபர் 16-ல் முடிந்த வாரத்தில் குறைந்தது 12 கப்பல்கள் தாக்கப்பட்டன. அதே நேரத்தில் ஈரானிய அதிகாரிகள், அமெரிக்க ஆதரவுடன் இயங்கும் “ஷட்டில் முறை” (வளைகுடா நாடுகளின் ஏற்றுமதிக்கு உதவும் பாதுகாப்புப் பயணத் தொகுப்பு) தடைபடும் என்று சமிக்ஞை செய்தனர்.

அக்டோபர் 17 அன்று CENTCOM தலைவர் பிராட் கூப்பர், கடந்த வாரம் 400 கப்பல்களும் 10 கோடி பீப்பாய் எண்ணெயும் கடந்ததாகக் கூறினார். அதே வாரம் இரண்டு கப்பல்கள் கண்ணிவெடிகளில் மோதியதாக IRGC தெரிவித்தது; இரு தரப்பும் முரண்பட்ட கூற்றுகளை வெளியிட்டன. அக்டோபர் 20 அன்று “சட்டவிரோதம்” என்று ஈரான் கருதும் தெற்குப் பாதையில் இரண்டு டேங்கர்களை கண்ணிவெடிகள் முடக்கியதாக IRGC அறிவித்தது; அமெரிக்க வெளியுறவுச் செயலர் ரூபியோ இதை இரண்டாம் உலகப் போர்க்கால U-படகுத் தந்திரங்களுடன் ஒப்பிட்டுக் கண்டித்தார்.

போர் நான்கு கட்டங்களாக எவ்வாறு
மாறியது?

கட்டம் 1 (பிப்ரவரி 28 – ஏப்ரல் 7): முழு முடக்கம். ஈரானின் கருவி தடையே: தாக்குதல், கண்ணிவெடி, காப்பீட்டு அச்சம். அமெரிக்காவின் கருவி இறுதி எச்சரிக்கைகள். உலகின் கவனம் எண்ணெய் விலையிலும் தேர்ந்தெடுத்த அனுமதிகளிலும் இருந்தது.

கட்டம் 2 (ஏப்ரல் 8 – ஜூன் 16): “போர்நிறுத்தத்தில் போர்”. காகிதத்தில் போர்நிறுத்தம்; நடைமுறையில் இரட்டை முற்றுகை. ஈரான் ஜலசந்தி ஆணையத்தை உருவாக்கி, கட்டண மற்றும் அனுமதி முறையைச் சட்டவடிவில் கொண்டுவர முயன்றது. அமெரிக்கா கடலில் ஈரானியக் கப்பல்களைக் கைப்பற்றியது.

கட்டம் 3 (ஜூன் 17 – ஜூலை 8): ஒப்பந்தச் சாளரம். புரிந்துணர்வு ஒப்பந்தம், எண்ணெய் விலைச் சரிவு, பிறகு லெபனான் மற்றும் டேங்கர் தாக்குதல்களால் முறிவு.

கட்டம் 4 (ஜூலை 8 – இன்று): தேய்மானப் போர். இப்போது மோதல் “யார் எந்த வழியில் செல்லலாம்” என்ற கேள்வியைச் சுற்றியது. ஈரான் தனது “அனுமதிக்கப்பட்ட” வழியை விட்டு விலகிய கப்பல்களை ஆபத்தாகக் கருதுகிறது; அமெரிக்கா ஓமான் பக்க வழியில் தனது ஆதரவுடன் கப்பல்களை அனுப்பி, கண்ணிவெடிகளை அகற்றி, தாக்குதல்களுக்குப் பதிலடி கொடுக்கிறது. தாக்குதல்கள் புவியியல் ரீதியாகவும் விரிந்தன: குவைத் (மார்ச் 4), பாஸ்ரா (மார்ச் 11), கத்தார் கடல் (அக்டோபர் 7), ஜோர்டான் தளங்கள் (ஆகஸ்ட் 30).

தாக்கங்களும் பாதிப்புக்களும்
எரிசக்தி மற்றும் விலை

போருக்கு முன் ஜலசந்தி வழியாகச் சென்ற எண்ணெயில் 90%-க்கும் மேல் தடைபட்டதாகக் கணக்கிடப்படுகிறது (சுமார் 1 கோடி பீப்பாய்/நாள் உற்பத்தி). 1970-களுக்குப் பிறகு உலக எரிசக்தி விநியோகத்தில் மிகப்பெரிய தடங்கல் என்று பகுப்பாய்வாளர்கள் விவரிக்கின்றனர். மார்ச் மாதம் எண்ணெய் விலையில் வரலாற்றில் மிகப்பெரிய மாதாந்திர உயர்வு பதிவானது. பிரெண்ட் மார்ச் 8-ல் 100 டாலரைத் தாண்டி உச்சமாக 126 டாலரை எட்டியது; ஜூலை 1-ல் சுமார் 71.57 டாலருக்குச் சரிந்து, ஜூலை 23-ல் மீண்டும் சுமார் 100.69 டாலருக்கு உயர்ந்தது. அதாவது விலை, சமாதான நம்பிக்கைக்கும் முறிவுக்கும் அலைபாயும் ஒரு “அரசியல் அளவுகோல்” ஆகிவிட்டது. அக்டோபர் தொடக்கத்தில் ஜலசந்தி வழி ஓட்டம் போருக்கு முந்தைய அளவில் (17.1 மில்லியன் பீப்பாய்/நாள்) சுமார் 68% (11.6 மில்லியன்) என Kpler கூறியது.

எரிவாயு பக்கம்: கத்தார் எரிசக்தி நிறுவனம் மார்ச் 2-ல் உற்பத்தியை நிறுத்தி மார்ச் 4-ல் “போர்ஸ் மஜூர்” அறிவித்தது. ஐரோப்பாவின் LNG தேவையில் 12–14% கத்தார் வழியாக வருகிறது. ஐரோப்பிய எரிவாயு விலை ஒரே வாரத்தில் மெகாவாட் மணிக்கு சுமார் 30 யூரோவிலிருந்து 60 யூரோவுக்கு மேல் சென்றது. இந்தச் சூழலில் ஜனவரி–ஏப்ரலில் ஐரோப்பிய ஒன்றியம் ரஷ்யாவின் யமால் LNG-யை சாதனை அளவில் (மதிப்பு சுமார் 300 கோடி பவுண்டு) இறக்குமதி செய்தது என்று ஆய்வு நிறுவனங்கள் கூறின.

பிற பொருட்கள்

• உரம்: உலக உரப் பரிவர்த்தனையில் சுமார் மூன்றில் ஒரு பங்கு ஜலசந்தி வழியாகச் செல்கிறது; மார்ச் இறுதிக்குள் யூரியா விலை சுமார் 50% உயர்ந்தது. எண்ணெயைப் போல உரத்துக்குச் சர்வதேச அவசரக் கையிருப்பு இல்லை; எனவே 2027 வரை உணவு விலைகளில் தாக்கம் ஏற்படலாம் என்ற எச்சரிக்கை உள்ளது.
• ஹீலியம்: உலக உற்பத்தியில் சுமார் மூன்றில் ஒரு பங்கு பாதிக்கப்பட்டு, ஏப்ரல் தொடக்கத்தில் விநியோகம் ரேஷன் முறையில் வழங்கப்பட்டது.
• கந்தகம் மற்றும் அலுமினியம்: கந்தக விநியோகத் தடையால் சீனா கந்தக அமில ஏற்றுமதியைத் தடை செய்தது; இது சிலியின் செம்புச் சுரங்கங்களைப் பாதித்தது. அலுமினிய விலை சற்று உயர்ந்தது.

பொருளாதாரம்: யார் இழந்தார்கள், யார் பெற்றார்கள்

நியூயார்க் டைம்ஸ் பகுப்பாய்வின்படி, போர் தொடங்கியது முதல் மே 8 வரை அமெரிக்கா (சுமார் 5,000 கோடி டாலர் வருவாய் உயர்வு) மற்றும் ரஷ்யா (1,500 கோடி டாலருக்கு மேல்) பெரிய பயனாளிகள். ஜலசந்தியைத் தவிர்க்க முடிந்த சவுதி அரேபியா (செங்கடல் குழாய் வழியாக) மற்றும் ஓமான் வருவாயை உயர்த்தின; தவிர்க்க முடியாத ஈராக், குவைத், கத்தார், ஐக்கிய அரபு அமீரகம் வருவாயை இழந்தன. சவுதி அரேபியா மார்ச் 13-ல் உற்பத்தியை 20% குறைத்தது; தெற்கு ஈராக் வயல்களின் உற்பத்தி மார்ச் 8 வரை 70% சரிந்தது. ஐரோப்பிய ஒன்றியம் மே முதல் வாரத்துக்குள் கூடுதல் இறக்குமதிச் செலவாக 3,000 கோடி யூரோவுக்கு மேல் செலவிட்டது.

பணவீக்கம் குறித்து எதிர்பார்ப்புகள் மாறுபடுகின்றன. OECD மார்ச்சில் அமெரிக்கப் பணவீக்கம் 2026-ல் 4.2% ஆகும் என (முந்தைய கணிப்பை விட 1.2 புள்ளி அதிகம்) மதிப்பிட்டது. ஆனால் டாலஸ் மத்திய வங்கி ஆய்வுக் கட்டுரை, கால் ஆண்டு மூடலுக்கு 0.6 புள்ளி உயர்வு மட்டுமே என்று கணித்தது. ஜூலையில் IMF உலக வளர்ச்சியை 2026-க்கு 3%, 2027-க்கு 3.4% எனத் திருத்தியது; AI சார்ந்த தேவை எண்ணெய் அதிர்ச்சியின் எதிர்மறை விளைவை ஓரளவு ஈடுகட்டுவதாக அது கூறியது. WSJ கருத்துக்கணிப்பில் அமெரிக்க மந்தநிலை நிகழ்தகவு 33%-லிருந்து 25%-ஆகக் குறைந்தது; S&P 500 மார்ச் 30 முதல் ஜூலை 24 வரை சுமார் 17.3% உயர்ந்தது. அதாவது பெரிய பொருளாதாரங்கள் எதிர்பார்த்ததைவிட நிலைத்தன்மையுடன் தாக்குப்பிடித்தன; ஆனால் பாதிப்பு சமமாகப் பகிரப்படவில்லை.

கப்பல் போக்குவரத்து

போருக்கு முன் தினசரி சுமார் 90 போக்குவரத்துகள் இருந்த ஜலசந்தியில் கடக்கும் எண்ணிக்கை ஒற்றை இலக்கத்துக்கு வீழ்ந்ததாகக் கூறப்படுகிறது. துபாயின் ஜெபல் அலி துறைமுகம் 2026 இரண்டாம் காலாண்டில் 90.1% சரிவைச் சந்தித்தது; இந்தத் துறைமுகமும் அதன் சுதந்திர மண்டலமும் துபாய் GDP-யில் சுமார் மூன்றில் ஒரு பங்கு. DP World மாதம் சுமார் 10 கோடி டாலர் செலவழித்து 48 மணி நேரத்தில் மீண்டும் முழுத் திறனுக்கு வரத் தயார் நிலையில் வைத்துள்ளது; புஜைரா துறைமுகத்தில் புதிய முனையங்களையும் கட்டுகிறது. புஜைரா அல்லது கோர் ஃபக்கான் வழியாகச் சரக்கை நிலவழியாக மாற்றினால் செலவு ஹோர்மூஸ் வழியைவிட நான்கு முதல் ஐந்து மடங்கு. ஹூதிகளின் செங்கடல் தாக்குதல்களால் சூயஸ் வழியும் தடைபட்டு, கப்பல்கள் ஆப்பிரிக்காவைச் சுற்றிச் சென்றன. பிப்ரவரி முதல் சுமார் 15,000 பயணிகளுடன் ஆறு பெரிய உல்லாசக் கப்பல்கள் வளைகுடாவில் சிக்கி, ஏப்ரல் 18-ன் சிறு இடைவெளியில் வெளியேறின.

மனித மற்றும் சூழல் விலை

ஆகஸ்ட் 25 நிலவரப்படி ஒரு கடல்சார் அமைப்பு 20 கப்பல் பணியாளர்கள் மற்றும் ஒரு துறைமுகத் தொழிலாளி உயிரிழந்ததாகவும், 35 பேர் காயமடைந்ததாகவும், ஒருவர் காணாமல் போனதாகவும் பதிவு செய்தது; அதற்குப் பிந்தைய செப்டம்பர் சம்பவங்களிலும் உயிரிழப்புகள் மற்றும் காணாமல்போனவர்கள் பதிவாகியுள்ளனர். பாதிக்கப்பட்டவர்களில் இந்தியப் பணியாளர்கள் கணிசமாக உள்ளனர். ஏப்ரல் 21 அன்று IMO சுமார் 20,000 மாலுமிகள் வளைகுடாவில் சிக்கியிருப்பதாகத் தெரிவித்தது. சூழலியல் ரீதியாக குவைத் (மார்ச் 4) மற்றும் “Minoan Pioneer” (ஆகஸ்ட்) சம்பவங்களில் எண்ணெய்க் கசிவு ஏற்பட்டது.

புவிசார் அரசியல்

ஏப்ரல் 7 அன்று பாதுகாப்புச் சபையில் பஹ்ரைன் முன்மொழிந்த தீர்மானத்தை ரஷ்யாவும் சீனாவும் வீட்டோ செய்தன; அது ஈரானுக்கு எதிரான சார்புடையது என்பது அவற்றின் வாதம். ஐரோப்பா பிளவுபட்டது: பிரான்ஸ், பிரிட்டன் “தற்காப்பு” பல்தேசியப் பணிக்கு முயன்றன; ஜெர்மனி, இத்தாலி, ஸ்பெயின் உள்ளிட்ட பல நாடுகள் இராணுவ ஈடுபாட்டை மறுத்தன. இந்தியா தனது கடற்படையால் தன் கொடியுடைய கப்பல்களைப் பாதுகாத்தது; ஈரான் இந்தியா, சீனா, ரஷ்யா, பாகிஸ்தான், ஈராக் கப்பல்களுக்குத் தேர்ந்தெடுத்த அனுமதி அளித்தது. அதாவது ஜலசந்தி ஒரு வர்த்தகப் பாதை மட்டுமல்ல, நட்பு–பகை வரிசையின் கருவியாகவும் மாறியது.

சர்ச்சைகள் மற்றும் தரவு முரண்பாடுகள்

“யார் கட்டுப்படுத்துகிறார்கள்?” CENTCOM “அமெரிக்கப் படைகளும் கூட்டாளிகளும் தெளிவாகக் கட்டுப்படுத்துகின்றன” என்கிறது; IRGC பாதுகாப்பு அனுமதி தங்கள் ஆணையத்தின் வழியே மட்டுமே என்கிறது. இரு கூற்றுகளும் ஒரே நேரத்தில் உண்மையாக இருக்க முடியாது; கப்பல் உரிமையாளர்களின் முடிவுகள் இரண்டுக்கும் இடையே மாறுகின்றன.

தரவு: செப்டம்பர் தொடக்கத்தில் பெரிய கப்பல்கள் கடக்கவில்லை என Kpler கூறியது; ஆனால் அக்டோபர் 8-ல் ஒரே நாளில் சுமார் 20.8 மில்லியன் பீப்பாய் கடந்ததாகவும் வாரச் சராசரி 11.6 மில்லியன் என்றும் வேறு Kpler புள்ளிவிவரங்கள் உள்ளன. இவை வெவ்வேறு காலப்பகுதிகள் மற்றும் அளவுகோல்கள்; முழுமையாக ஒத்துப்போகவில்லை என்பதை வாசகர் கவனிக்க வேண்டும்.
யார் தாக்கினார்? பல சம்பவங்களில் “அறியப்படாத எறிபொருள்” என்றே பதிவாகிறது. சில தாக்குதல்களுக்கு IRGC பொறுப்பேற்கிறது; சிலவற்றுக்கு அமெரிக்கா அல்லது வளைகுடா நாடுகள் ஈரானைக் குற்றம் சாட்டுகின்றன. கண்ணிவெடியா ட்ரோனா என்ற முரண்பாடும் (எ.கா. El Gaia) உள்ளது.

சட்ட விவாதம்: ஈரான் ஐ.நா. கடல் சட்ட ஒப்பந்தத்தில் (UNCLOS) கையெழுத்திட்டுள்ளது, ஆனால் ஒப்புதல் அளிக்கவில்லை; எனவே அது அதற்குக் கட்டுப்படாது என்ற வாதம் உள்ளது. மறுபுறம், கண்ணிவெடி பதிப்பது ஹேக் ஒப்பந்தம் VIII-ஐ மீறுவதாகச் சில சட்ட ஆய்வாளர்கள் கருதுகின்றனர்; கடந்து செல்லும் கப்பல்களிடம் சேவையின்றிக் கட்டணம் வசூலிப்பது தடை என்பதும் ஒரு கருத்து. ஈரான் தரப்பு, தனது இறையாண்மை, அமெரிக்க–இஸ்ரேலியத் தாக்குதல்கள் மற்றும் அமெரிக்க முற்றுகைக்கான பதிலடி என்ற வாதங்களை முன்வைக்கிறது. இந்தக் கட்டுரை தீர்ப்பு வழங்கவில்லை; இரு தரப்பு வாதங்களையும் பதிவு செய்கிறது.

எட்டு மாதங்களில் ஹோர்மூஸ் நெருக்கடி “ஒரு கடற்பாதை மூடல்” என்பதிலிருந்து “அந்தப் பாதையின் விதிகளை யார் எழுதுவது” என்ற போட்டியாக மாறியுள்ளது. ஈரான் முழு மூடலிலிருந்து அனுமதி–கட்டண முறைக்கும், பின்னர் வழித்தடக் கட்டுப்பாட்டுப் போருக்கும் நகர்ந்தது; அமெரிக்கா இறுதி எச்சரிக்கையிலிருந்து முற்றுகை, பாதுகாப்புப் பயணம், கண்ணிவெடி அகற்றல், தாக்குதல்கள் என நகர்ந்தது. உலகப் பொருளாதாரம் எதிர்பார்த்ததைவிட தாக்குதல்களினால் ஏற்பட்ட நஷ்டங்களைத் தாங்கிக் கொண்டாலும், உலகெங்கிலும் உள்ள கப்பல் நிறுவனங்களும் மாலுமிகளும் உர உற்பத்தியாளர்களும் , ஹீலியம் உற்பத்தியாளர்களும், எரிவாயு உற்பத்தி செய்யும் நாடுகளும் அதிக விலையைச் செலுத்துகின்றன என்பதே உண்மையாகும்!